Wiele razy słyszałem, że jeśli ktoś dostąpił zbawienia, to raz na zawsze. Na dowód tego zwykle przytacza się słowa ap. Pawła, który napisał: ,,Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość (…) nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej” (Rz 8.38-39). Czy można więc mieć pewność zbawienia raz na zawsze, czy też istnieje możliwość jego utraty?
Zanurzenie w Brennej lato 2013 r.
Witamy Pokojem Bożym Wszystkich Braci i Siostry
Zamieszczamy zdjęcia z ostatniego bardzo uroczystego wydarzenia jakie odbyło się w Brennej – zanurzenia wodnego.
Grzech przeciwko duchowi świętemu
Pan Jezus mówił, że grzechy przeciwko Duchowi Świętemu nie będą odpuszczone. O jakie konkretnie grzechy chodzi?
Wina i kara
Dlaczego według Dekalogu Bóg ,,karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia”, podczas gdy w Księdze Ezechiela czytamy: ,,Syn nie poniesie kary za winę ojca ani ojciec nie poniesie kary za winę syna” (20,18)? Jak należy rozumieć te dwa przeciwstawne stwierdzenia?
Ci, którzy nie słyszeli – czy będą zbawieni?
A co z tymi wszystkimi, którzy żyli w czasach od Adama do Pana Jezusa i umarli w niewierze? Czy oni również zostaną potępieni?
Kto może być zbawiony?
Jeden z Czytelników pyta: Kto może być zbawiony – czy tylko Żydzi, skoro Jezus został posłany do owiec zaginionych z domu Izraela (Mt 15,24)? Chciałbym coś więcej wiedzieć na ten temat.
Opowiadanie z morałem – czy Bóg jest wszystkiemu winien?
Usprawiedliwianie Jahwe
Odpowiadając na kilkakrotnie ponawiane pytania wielu Czytelników o okrucieństwo Boga opisanego w Biblii hebrajskiej, zdawałem sobie sprawę z tego, że jakkolwiek bym odpowiedział na te kontrowersyjne fragmenty Biblii, i tak odezwą się głosy sprzeciwu.
Bóg a sąd nad Kanaanem
Dlaczego w Starym Testamencie jest tyle krwawych i bulwersujących scen? Czy nie świadczą one przeciwko Bogu i o Jego okrucieństwie, skoro pozwolił Izraelitom wytępić ludy Kanaanu, łącznie z kobietami i dziećmi? Czy sceny takie nie dyskredytują Boga oraz samej Biblii?
Duch Święty
Większość chrześcijan wyznaje: ,,Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca i Syna pochodzi. Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę”. Czy jednak to wyznanie jest zgodne z nauką Biblii? Proszę o wyjaśnienie mi istoty Ducha Świętego.
Jezus a Bóg
Czy pierwsi chrześcijanie, dawniejsi wyznawcy judaizmu, wierzyli, że Jezus Chrystus to Syn-Bóg z katolickiej Trójcy? Czy Jezus Chrystus to Jahwe ze Starego Testamentu? Co na ten temat mówi Biblia?
Jedynie Jahwe
Czy istnieją jeszcze inni bogowie – oprócz Jahwe – jak zdają się to sugerować dwa pierwsze przykazania Dekalogu, i jakie to ma znaczenie dla nas – nie-Żydów?
Czy Jezus się pomylił?
Dlaczego w artykule ,,Omylni apostołowie?” przemilczał Pan fakt, że w świetle ewangelii synoptycznych mylił się również Jezus? Czyż nie dowodzą tego słowa Jezusa: ,,Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy” (Mk 9,1 por. Mt 16,28; Łk 9,27; J 16,16)?
Omylni apostołowie?
Nie znam dobrze Biblii, ale zetknąłem się z opinią, że apostołowie oczekiwali na powtórne przyjście Chrystusa jeszcze za ich życia. Czy jest możliwe, że uczniowie Jezusa mogli się pomylić?
Zakaz mordowania
„Nie wolno ci mordować” – tak brzmi szóste przykazanie (kolejność biblijna) Dekalogu (Wj 20.13) w tłumaczeniu hebrajskim („Tora Pardes Lauder”). Jak należy je rozumieć, uwzględniając zarówno egzegezę judaistyczną, jak i chrześcijańską? Czy i kiedy wolno pozbawić człowieka życia? Czy przykazanie to zakazuje na przykład kary śmierci?
Jeszcze raz o przeznaczeniu
Interesuje mnie temat przeznaczenia. Chodzi mi zarówno o aspekt biblijny sprawy, to że niektórzy chrześcijanie wierzą, iż jednych Bóg wybiera do zbawienia, a innych do potępienia, jak i aspekt popularny – tak jak w ludowym powiedzeniu, że coś komuś ,,jest przeznaczone”, jakoby przez Opatrzność. Co w rzeczywistości Biblia mówi na ten temat?
Czy istnieje przeznaczenie?
Jeśli Bóg ma określone zadania dla wybranych ludzi, a nie ponosi odpowiedzialności za ich nieszczęścia, to jak rozumieć skazanie Jezusa? Wszak ewangeliści wielokrotnie podkreślają: ,,I wypełniło się Pismo”. Z kolei przy opisie plag egipskich podkreśla się, że mimo nieszczęść, jakie spadły na Egipt, faraon zaciął się w sobie tylko dlatego, że Jahwe tak chciał (Wj 8,15; 9,12). Czy więc wypełnienie się proroctw to dowód na istnienie przeznaczenia także w naszym życiu?
Chrzest - zanurzenie, Jezus - Jeszua, O sakramentach i nie tylko, Prawdy Wiary, Trójca Święta a Biblia
Formuła chrztu podstawą nauki o Trójcy?
Wiadomo, że w ewangelii Mateusza znajduje się polecenie, by apostołowie nauczali wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego (Mat.28,19). Słowa te stanowią dla wielu kościołów podstawę nauki o Trójcy Świętej, a także podstawę dla formuły chrzcielnej. Czy słusznie?
To jest ciało moje, … to jest krew moja – jak rozumieć?
W jednym ze swoich wcześniejszych artykułów wspomniał pan o soborze laterańskim (1215 r.), podczas którego został sformułowany dogmat o transsubstancjacji, czyli przeistoczeniu chleba i wina w ciało i krew Chrystusa. Dodał Pan, że sakrament ten nie tylko nie ma uzasadnienia w Biblii, ale przeczy również zdrowemu rozsądkowi. Argumentację swą poparł Pan twierdzeniem, że jakkolwiek Chrystus nakazał spożywać chleb i wino, to jednak słowa: „To jest ciało moje…To jest krew moja” należy rozumieć w sensie metaforycznym, przenośnym, ponieważ powiedział On również: „To czyńcie na moją pamiątkę” (Łk 22.19). Pańskie podejście do tego tekstu wzbudziło we mnie jednak pewien niepokój, bo zarówno Ewangelia św. Mateusza (26.26-28), jak i Ewangelia św. Marka (14.22-24) nie zawiera słów o pamiątkowym charakterze Ostatniej Wieczerzy. Skąd zatem wziął Pan owo twierdzenie, gdyż trudno mi uwierzyć, aby Pismo zawierało w sobie jakieś manipulacje dotyczące właśnie omawianego fragmentu? Czy nie jest to próba świadomego wprowadzenia czytelnika w błąd?
Zmartwychwstanie Jezusa – w duchu czy w ciele?
Interesuje mnie zmartwychwstanie Jezusa. Według Ewangelii Łukasza, Jezus zmartwychwstał w ciele (Łk 24.3-4,36-43, por. Dz. 1.6-11). Apostoł Piotr twierdzi jednak, że Jezus ,,w duchu został przywrócony życiu” (1 P 3.18). Natomiast ap. Paweł twierdzi wręcz, ,,że ciało i krew nie mogą odziedziczyć Królestwa Bożego” (1 Kor 15.50). Nasuwa się pytanie: jak było naprawdę? Poza tym, jeśli Jezus został ożywiony w duchu, to gdzie się podziało Jego ciało?