Wina i kara

Dlaczego według Dekalogu Bóg ,,karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia”, podczas gdy w Księdze Ezechiela czytamy: ,,Syn nie poniesie kary za winę ojca ani ojciec nie poniesie kary za winę syna” (20,18)? Jak należy rozumieć te dwa przeciwstawne stwierdzenia?

Czytaj więcej…

Czy Jezus się pomylił?

Dlaczego w artykule ,,Omylni apostołowie?”  przemilczał Pan fakt, że w świetle ewangelii synoptycznych mylił się również Jezus? Czyż nie dowodzą tego słowa Jezusa: ,,Zaprawdę, powiadam wam: Niektórzy z tych, co tu stoją, nie zaznają śmierci, aż ujrzą królestwo Boże przychodzące w mocy” (Mk 9,1 por. Mt 16,28; Łk 9,27; J 16,16)?

Czytaj więcej…

Zakaz mordowania

„Nie wolno ci mordować” – tak brzmi szóste przykazanie (kolejność biblijna) Dekalogu (Wj 20.13) w tłumaczeniu hebrajskim („Tora Pardes Lauder”). Jak należy je rozumieć, uwzględniając zarówno egzegezę judaistyczną, jak i chrześcijańską? Czy i kiedy wolno pozbawić człowieka życia? Czy przykazanie to zakazuje na przykład kary śmierci? 

Czytaj więcej…

Jeszcze raz o przeznaczeniu

Interesuje mnie temat przeznaczenia. Chodzi mi zarówno o aspekt biblijny sprawy, to że niektórzy chrześcijanie wierzą, iż jednych Bóg wybiera do zbawienia, a innych do potępienia, jak i aspekt popularny – tak jak w ludowym powiedzeniu, że coś komuś ,,jest przeznaczone”, jakoby przez Opatrzność. Co w rzeczywistości Biblia mówi na ten temat?

Czytaj więcej…

Czy istnieje przeznaczenie?

Jeśli Bóg ma określone zadania dla wybranych ludzi, a nie ponosi od­powiedzialności za ich nieszczęścia, to jak rozumieć skazanie Jezusa? Wszak ewangeliści wielokrotnie podkreślają: ,,I wypełniło się Pismo”. Z kolei przy opisie plag egipskich podkreśla się, że mimo nieszczęść, jakie spadły na Egipt, faraon zaciął się w sobie tylko dlatego, że Jahwe tak chciał (Wj 8,15; 9,12). Czy więc wypełnienie się proroctw to dowód na istnienie przeznaczenia także w naszym życiu?

Czytaj więcej…

To jest ciało moje, … to jest krew moja – jak rozumieć?

W jednym ze swoich wcześniejszych artykułów wspomniał pan o soborze laterańskim (1215 r.), podczas którego został sformułowany dogmat o transsubstancjacji, czyli przeistoczeniu chleba i wina w ciało i krew Chrystusa. Dodał Pan, że sakrament ten nie tylko nie ma uzasadnienia w Biblii, ale przeczy również zdrowemu rozsądkowi. Argumentację swą poparł Pan twierdzeniem, że jakkolwiek Chrystus nakazał spożywać chleb i wino, to jednak słowa: „To jest ciało moje…To jest krew moja” należy rozumieć w sensie metaforycznym, przenośnym, ponieważ  powiedział On również: „To czyńcie na moją pamiątkę” (Łk 22.19). Pańskie podejście do tego tekstu wzbudziło we mnie jednak pewien niepokój, bo zarówno Ewangelia św. Mateusza (26.26-28), jak i Ewangelia św. Marka (14.22-24) nie zawiera słów o pamiątkowym charakterze Ostatniej Wieczerzy. Skąd zatem wziął Pan owo twierdzenie, gdyż trudno mi uwierzyć, aby Pismo zawierało w sobie jakieś manipulacje dotyczące właśnie omawianego fragmentu? Czy nie jest to próba świadomego wprowadzenia czytelnika w błąd?

Czytaj więcej…

Zmartwychwstanie Jezusa – w duchu czy w ciele?

Interesuje mnie zmartwychwstanie Jezusa. Według Ewangelii Łukasza, Jezus zmartwychwstał w ciele (Łk 24.3-4,36-43, por. Dz. 1.6-11). Apostoł Piotr twierdzi jednak, że Jezus ,,w duchu został przywrócony życiu” (1 P 3.18). Natomiast ap. Paweł twierdzi wręcz, ,,że ciało i krew nie mogą odziedziczyć  Królestwa Bożego” (1 Kor 15.50). Nasuwa się pytanie: jak było naprawdę? Poza tym, jeśli Jezus został ożywiony w duchu, to gdzie się podziało Jego ciało?

Czytaj więcej…

Eutanazja a stanowisko Biblii

Ostatnio w mediach podano że Dania chce dopuścić do możliwości wykonywania eutanazji na chorych dzieciach. W Holandii eutanazja dla chorych dzieci jest dopuszczalna od 12 roku życia.  

Mam kilka pytań: czy Biblia mówi coś o eutanazji? Czy w obliczu nieustającego cierpienia jest ona dopuszczalna? 

Czytaj więcej…